Stw 30 Alt Komitesi, 66 devlet ve 22 gözlemci kuruluşun IMO'da bir araya gelmesiyle çalışmalannı 25-29 Ocak 1999 tarihleri arasında sürdürdü. Çeşitli devlet temsicileri ve uluslararası kuruluşların sunduğu ve STCW Konvansiyonu ile ilgili bildirilerin tartışıldığı toplantıda gündemin en ağırlıklı konularını;

- STCW Konvansiyonu'nun uygulamasının yakın takibi,

- IMO'ya sunulan ülke raporlan,

- Gemilerin donatılması konusunun STCW kapsamına alınması,

- Çeşitli ülkeler adına düzenlenen sahte belgeler, oluşturdu.

Türkiye bu toplantıda, Denizcilik Müsteşarlıgı adına Kaptan Teoman Akın ve Deniz Kuvvetleri Komutanlığı adına Deniz Albay Hüseyin Ertan tarafından temsil edildi. Aynca Prof. Dr Osman Kamil Sag, bu toplantının bazı bölümlerinde "Competent Person" olarak yer aldı.

STW Alt Komitesi; NAV, FSI, SLF gibi MSC'nin (Deniz Güvenligi Komitesi) bir alt komitesidir. STW Alt Komitesi çalışmalannı 1980'li yıllardan beri sürdürmekte olup, gündemini STCW Konvansiyonu uygulanması ve geliştirilmesi konularından oluşturmaktadır. Türkiye bu alt komitenin çalışmalarını 1994 yılından beri yakından izlemekte olup, bu güne kadar yapılan 10 toplantıda eksiksiz olarak temsil edilmiştir. Kaptan Teoman Akın, bu toplantılara değişmeyen üye olarak katılmıştır.

Yukarıda da belirtildigi gibi 30'uncu STW toplantısı gündeminin en önemli konularından biri, genel sekreterliğe gönderilen ülke raporlandır. Bilindiği gibi STCW Konvansiyonu madde 4 ve 1/7 kuralı gereğince STCW'ye üye olan ülkelerin 1 Agustos 1998 tarihine kadar gemi adamlarının eğitim ve belgelendirme konularını içeren raporunu, dayandığı mevzu-atla birlikte IMO Genel Sekreterliği'ne göndermeleri gerekiyordu. Dünyada bu raporlar, STCW Konvansiyonu'nun ülkeleri adına yakından izleyen uzman kişiler tarafından hazırlanıp, ülkeleri tarafından onaylanarak genel sekreterliğe gönderildi. Türkiye'nin STCW'yi IMO'da ülke adına izleyen uzman kişilerin adlan, devlet kanalı ile resmi olarak, genel sekreterlige bildirilen ve uluslararası bir deyim olarak kendilerine "Competant Person" denilen iki elemanı bulunmaktadır. Bunlar Prof. Dr. Osman Kamil Sağ ve Kaptan Teoman Akın olarak belirlenmiştir. Bu kişiler hem IMO'ya uluslararası düzeyde hizmet verrnekte, yani IMO adına diğer devletlerin denizcilik eğitim ve belgelendirilmesini denetlemektedirler, hem de kendi ülkelerindeki eğitim ve belgelendirmeyi STCW-98 kurallanna uyumlandırmaya çalışmaktadırlar.

Türkiye'nin Devlet Raporu, Kaptan Teoman Akın tarafından hazırlandı.

İngilizce olarak hazırlanan bu rapor yaklaşık 1.700 sayfadan oluşuyor. Rapora ek olarak 33 kitapçık (ki bunlar mevzuat ve müfredatları oluşturmaktadır) ve 48 gemi adamı sertifika örneği sunuldu. Yapılan özel incelemeler sonucu IMO'ya gönderilen ülke raporlarının içinde, Türkiye'nin raporu, en iyi örneklerden biri olarak gösterildi. Ancak belgelendirme açısından Türkiye'nin sistemi STCW Konvansiyonu ile tam bir paralellik arz etmemektedir. Bu uyumsuzluğun 1 Şubat 2002 yılına kadar giderilmesi gerekmektedir.

Denizcilerin egitim ve belgelendirilmesini belirleyen ülke raporlan IMO'da değerlendirilirken; ülkelerin STCW Konvansiyonu'na tam olarak uyup uymadıkları kontrol edilmektedir. Ancak IMO'daki genel felsefe; ülkeleri ince eleyip sık dokuyarak dışlayıp, Konvansiyon dışına atmak değildir. Tam tersine ülkelere gereken teknik yardımlarda da bulunularak, ülkeyi Konvansiyon'un içine çekmek ve denizlerde can ve mal emniyeti ile deniz çevresinin korunmasını sağlamaktır.

1 Agustos 1998 tarihine kadar STCW Konvansiyonu'na taraf olan ülkelerden 82'si ülke raporunu genel sekreterliğe teslim etti. Ocak 1999 tarihi itibariyle rapor teslim eden ülke sayısı 132'ye ulaştı. Geriye kalan 12 ülkenin hazırlayacağı raporların da bu yılın ilk 6 ayı içinde IMO'ya ulaşması beklenmektedir.

Türkiye ilk 82 ülke içinde yerini almıştır. Bu mutluluk verici bir olaydır. Bu konuda çaba gösteren bütün ilgilileri kutlamak gerekir. Şimdi bundan sonraki hedef, Türkiye'nin "Beyaz Liste"ye girmesidir. Son hedef ise, 2002 yılına kadar gerekli uyum düzenlemeleri yapılarak, STCW Konvansiyonu'nun ülkemizde tam ve eksiksiz olarak uygulanmasının sağlanmasıdır.

(Denizatı Dergisi, Ocak-Şubat 1999)