 |
| Kapt.
Cahit İSTİKBAL, IMO NAV 45 Toplantıları esnasında |
LONDRA (TUMPA)- IMO da 20-24 Eylül 1999 Tarihleri arasında yapılan
Seyir Güvenliği Alt Komitesi (NAV) 45. Dönem toplantıları
dahilinde kılavuz kaptanların çalisma usulleri konusunda da
teslak metne son şekli verilerek onaylandı.
Uluslararası Kılavuz Kaptanlar Birliği (IMPA) tarafından 11
Aralık 1997 tarihindeki MSC 69 toplantılarına sunulmuş olan “Kılavuz
Kaptanların Çalisma Usulleri” başlıklı kağıda son şeklini
vermek üzere, 20 Eylül 1999 Pazartesi günü yapılan NAV açılış
oturumunda “drafting grubu” oluşturulması kararlaştırıldı.
Drafting Grubuna Kapt. Aykut Erol ve Kapt. Cahit İstikbal katıldılar.
IMPA tarafından verilmiş olan yukarıda da bahsettiğimiz MSC
69/20/2 sayılı kağıdın işlevi, IMO’nun A.485(XII) no.lu
kararının “Açık Deniz Kılavuz Kaptanları Haricindeki Kılavuz
Kaptanların Çalisma Usulleri” başlıklı II No.lu ek’ini
(ANNEX II) yeniden gözden geçirmek ve uzlaşilan değişiklik ve
eklemeleri yapmaktı.
ANNEX II, Kılavuz Kaptanların “çalisma usulleri” konusunda
IMO’nun tavsiyelerini içeriyor. Bu belgeye göre kılavuzlama işleminde
başarının kılavuz kaptan, gemi kaptanı ve köprüüstü
personeli arasında etkin bir haberleşme ve bilgi alışverişine
bağımlı olduğu belirtiliyor ve bu bilgi alışverişinin nasıl
olması gerektiği ve neleri içermesi gerektiği listeleniyor. Ayrıca
kılavuz kaptanın kılavuzlanması istenen geminin seyir ve çevre
güvenliğine tehlike oluşturduğunu değerlendirmesi durumunda
“kılavuzlamayı reddetme” hakkının olması gerektiği de IMO
tarafından tavsiye ediliyor.
IMPA’nın ANNEX II de yapılmasını önerdigi belli başlı değişiklikler
şunlardı:
Kılavuz kaptanın gemiye biniş mevkiinin belirlenmesi konusunda
kılavuzluk teşkilatını görevlendirilmesi öneriliyor ve bu
mevkiin de kılavuzlanmaya başlayacak noktadan kaptan-kılavuz
kaptan bilgi alışverişine olanak tanıyacak kadar uzakta olması
da isteniyordu.
Yine yetkili kılavuzluk teşkilatını gelen veya giden
gemilerin kılavuz kaptan talep etme usullerini belirlemekle görevlendirmek
isteniyordu. Bu Bu talepte bulunurken gemiyle ilgili verilmesi
gerekli asgari belgelerin neler olması gerektiği de belirtiliyordu
değişiklik istemleri arasında.
Kaptan-Kılavuz Kaptan bilgi alışverişi sırasında kılavuz
kaptana sunulacak “pilot kartı” önceki ANNEX-II de yoktu. Değişiklik
bu kartın da sunulmasını öngörüyordu. Yine eski ANNEX-II de
olmayan rıhtım düzenlemeleri, halat ve palamar konusunda bilgiler
de yine kaptan-kılavuz kaptan arasında bilgi alışverişi yapılacak
konular içerisine alınmıştı.
Yine eski ANNEX-II ye ek olarak kılavuz kaptanlara görevlerini
yaparken gözlemledikleri deniz kirliliği ve seyir güvenliği ile
ilgili konuları uygun otoriteye bildirmelerinin tavsiye edilmesi öneriliyordu.
Bu bildirme yükümlülüğü dahiline özellikle kılavuz kaptanın
kendi gemisinin yapmış olduğu kazalar, seyir feneri ve
sinyallerindeki düzensizlik ve anormallikler alınmaktaydı.
Bu konularda çesitli kurum ve ülkeler tarafından sunulmuş kağıtlar
da vardı. Bunlar:
-
Amerika Birleşik Devletleri tarafından sunulan STW 29/7/1
sayılı kağıt.
-
INTERTANKO tarafından sunulan STW 29/7/5 sayılı kağıt.
-
Asıl görüşülen IMPA’nın MSC 69/20/2 sayılı kağıdı.
Amerika Birleşik Devletleri tarafından verilen kağıt oldukça
kapsamlı öneriler getirmekteydi. ABD kağıdında gözümüze çarpan
bir nokta “Mevcut olmayan/İsteksiz/Yetersiz gemi kaptanı” başlığı
altında bir kılavuz kaptanın çiktigi gemide böyle bir gemi
kaptanıyla karşilaşması ya da hiç karşilaşmaması durumunda
nelerin yapılması gerektiği inceleniyordu. ABD’ye göre kılavuz
kaptan, çiktigi gemide kaptandan gemiyle ilgili bilgileri almak ve
kendisi de kılavuzlama ile ilgili bilgileri vermek üzere bir ön görüşme
olanağını aramalı ancak bunu yapamayacağını anladığında, eğer
kılavuzlamaya devam etmesinin deniz güvenliği açısından sakıncalı
olduğu yargısına varırsa, kılavuzlamayı reddetmeliydi.
ABD kağıdı görüşmeler sırasında dikkate alındı. Ancak
kapsamının tamamının ANNEX-II ile ilgili olmadığı ve Ocak
2000 de yapılacak STW toplantıları sırasında görüşülmesi
gerektiği katılımcılar tarafından uygun görüldü.
Intertanko kağıdı da önemli öneriler içeriyordu.
INTERTANKO’nun gemilerinde görev alan kılavuz kaptanların “en
üst mesleki seviyeye ulaşmış” kişiler olmasını istediği
vurgulanıyor ve önemli bir görüş olarak “kılavuz kaptanlar
yaptıkları işle ilgili güvenli karar verebilmelerini olumsuz
etkileyebilecek ticari baskılardan korunmalıdırlar”
deniliyordu.
Bu görüşler kaydedildi ve Kapt. Aykut Erol ve Kapt. Cahit İSTİKBAL’
in de aktif olarak katıldıkları taslak hazırlama toplantıları
sona erdi. Hazırlanan taslak NAV 45 genel kuruluna getirildikten
sonra burada da onaylandı.
Konuyla ilgili daha geniş bilgi ve verilen kağıtların içeriğinin
tamamı web sitemizde görülebilir.
©TUMPA
1999