|
24
Kasım/5 Aralık 2003 Tarihleri Arasında Toplanan 23. IMO Genel Kurulu'nda
Kabul Edilmiştir.
Karar Numarası: A.960/23
AÇIK DENİZ KILAVUZ KAPTANLARINDAN AYRI OLARAK KILAVUZ KAPTANLAR İÇİN EĞİTİM
VE BELGELENDİRME KOŞULLARI VE
ÇALIŞMA
USULLERİ
(Karar'ın
İngilizce Orijinali İçin Tıklayınız)
GENEL KURUL,
Uluslararası
Denizcilik Örgütü (IMO) Konvansiyonu’nun 150. maddesi uyarınca Genel
Kurul’un deniz güvenliği ile ve gemilerden kaynaklanan deniz kirliliğinin
önlenmesi ve kontrolü ile ilgili yönetmelik ve temel ilkeler çerçevesindeki
işlevini HATIRLAYARAK,
Kılavuz kaptanların deniz güvenliğinin
teminine ve denizde çevrenin korunmasına olan önemli katkılarını DİKKATE
ALARAK,
Kılavuz kaptan, gemi kaptanı ve gerektiğinde
seyir vardiyasından sorumlu zabit arasında düzgün bir çalışma ilişkisinin
sürdürülmesinin denizcilikte güvenliğin teminindeki önemine İNANARAK,
Kılavuzluk
hizmeti verilen her bölgede kılavuz kaptanın üst düzeyde uzmanlık deneyimine
ve yerel bilgisine gerek duyulmasından yola çıkan IMO’nun, kılavuz
kaptanların belgelendirilmesi ya da ruhsatlarının verilmesi işlerine ya da
çeşitli Devletler tarafından uygulanan kılavuzluk sistemlerine müdahale etme
amacı gütmediğini KAYDEDEREK,
AYNI ZAMANDA
pek çok ülkede kılavuzluk hizmetlerinde yüksek standartların yerleşmiş
olması, dolayısıyla da bu standartların sürdürülmesi gereğinden YOLA
ÇIKARAK,
Kılavuzluk
hizmetlerini geliştirme aşamasındaki Devletlerde ise kılavuz kaptanlar ile
gemi personeli arasında etkin koordinasyonun sağlanması amacıyla ve gemi
köprüüstü prosedürleri ile gemi ekipmanları uygun şekilde değerlendirerek
uygulamaya yönelik asgari eğitim standartlarının, belgelendirme koşullarının
ve operasyonel prosedürlerin belirlenmesinin deniz güvenliğine katkıda
bulunacağını GÖZ ÖNÜNE ALARAK,
Deniz
Güvenliği Komitesi’nin [yetmiş beşinci] oturumunda şekillendirdiği
tavsiyesini DİKKATE ALMASI NETİCESİNDE,
1) Aşağıdaki
Tavsiyeler üzerinde KARARA VARMIŞTIR:
-
Mevcut
karara ilişik Ek 1’de yer alan Açık Deniz Kılavuz Kaptanlarından Ayrı
Olarak Kılavuz Kaptanların Eğitim ve Belgelendirilmelerine İlişkin
Koşullar Hakkında Tavsiye Kararı;
-
Mevcut
karara ilişik Ek 2’de yer alan Açık Deniz Kılavuzlarından Ayrı Olarak
Kılavuz Kaptanlara İlişkin Çalışma Usulleri Hakkında Tavsiye Kararı;
2) Hükümetleri,
bu Tavsiyeleri en kısa zamanda uygulamaya koymaya DEVAT ETMEKTEDİR;
3)Deniz
Güvenliği Komitesi’nden bu Tavsiyeleri gözden geçirmeye devam etmesini ve
bunlar üzerinde gelecekte yapılacak her türlü değişikliği Hükümetlerin
dikkatine sunmasını İSTEMEKTEDİR.
EK I
AÇIK DENİZ
KILAVUZLARINDAN AYRI OLARAK KILAVUZ KAPTANLARIN EĞİTİM VE
BELGELENDİRİLMELERİNE İLİŞKİN KOŞULLAR HAKKINDA TAVSİYE KARARI
1 KAPSAM
1.1
Kılavuzluk hizmetlerinin belirli bir bölgeye ilişkin uzmanlık bilgisi ve
deneyim gerektirdiği ve birbirinden farklı özellikler taşıyan sular ve
limanlara sahip Devletlerin kılavuzluk hizmetlerini bölgesel ya da yerel
bazda yürütmeyi uygun gördükleri anlaşılmaktadır.
1.2 İşbu Tavsiye kararında
adı geçen kılavuz kaptanlara, belirli bölgelerde kılavuzluk hizmeti sunmak
üzere yeterlik belgesi ya da ruhsat sahibi olan açık deniz kılavuz
kaptanları, gemi kaptanları ya da gemi personeli dahil değildir.
1.3 Hükümetler, güvenli ve
verimli kılavuzluk hizmetleri verilmesini sağlamak üzere yetkili kılavuzluk
teşkilatlarının kurulmasını ve bunların idame ettirilmesini teşvik
etmelidirler.
2
YETKİLİ KILAVUZLUK TEŞKİLATI
2.1
Yetkili kılavuzluk teşkilatı; ilgili Hükümetin kendisi, ya da yasalar
gereği/geleneksel olarak bir kılavuzluk sistemini idare eden ya da böyle bir
sistem sağlayan bölgesel, yerel gruplar ya da kuruluşlardır. Hükümetler,
yetkili kılavuzluk teşkilatlarını işbu belgedeki hükümlerden haberdar etmeli
ve bu hükümlerin uygulanmasını teşvik etmelidirler.
2.2
Kılavuz kaptanlık için yeterlik belgesi ya da ruhsat almak üzere başvuruda
bulunan bir kişinin deneyimi, nitelikleri ve uygunluğunun değerlendirilmesi
ilgili yetkili kılavuzluk teşkilatının sorumluluğundadır.
2.3
Yetkili kılavuzluk teşkilatı ulusal ve yerel kılavuz kaptan dernekleriyle
işbirliği halinde:
.1 yetki
sahasına giren bölgede kılavuzluk hizmetlerine başlayacak adayların kabul
koşullarını ve ilgili hizmetin verilebilmesi için gerekli yeterlik belgesi
ya da ruhsat alınmasına ilişkin standartları belirlemelidir;
.2
geliştirilen standartların idame ettirilmesini sağlayacak hususları
yürürlüğe koymalıdır;
.3
kılavuz kaptan olarak belgelendirilecek ya da ruhsat verilecek adayların
uygun şekilde eğitimli ve nitelikli kişiler olmalarını sağlamak için gerekli
olan bütün önkoşul, deneyim ve sınavları belirlemelidir; ve
.4 Kılavuzlukla ilgili meydana gelen kazalar için
yürütülen soruşturmalara ilişkin raporların denizcilik eğitim programlarında
ele alınmasını sağlamalıdır.
3
KILAVUZ KAPTAN YETERLİK BELGESİ YA DA RUHSATI
Her kılavuz kaptanın yetkili
kılavuzluk teşkilatı tarafından düzenlenmiş uygun bir kılavuzluk belgesi ya
da ruhsatı bulunması zorunludur. Bu belgede hangi kılavuzluk bölgesi için
düzenlendiğinin belirtilmesine ek olarak, belge sahibinin kılavuzlamak için
yeterlikli bulunduğu gemilerin azami büyüklüğü, su çekimi ya da tonajı vb.
yetkili kılavuzluk teşkilatının öngördüğü zorunluluklar ya da yerel
sınırlamalar da bu belge ya da ruhsat üzerinde belirtilmiş olmalıdır.
4
SAĞLIK DURUMUNUN UYGUNLUĞU
4.1 Her kılavuz kaptan
özellikle görme ve işitme yetisi ile fiziksel yeterlik açısından, seyir
vardiyasından sorumlu kaptan ve zabitlerin belgelendirilmesine esas olan
1995 tarihli Gemi Adamlarının Eğitim, Belgelendirme ve Vardiya Standartları
Hakkında Uluslararası Konvansiyon ya da ilgili Hükümet ya da yetkili
kılavuzluk teşkilatının uygun gördüğü diğer standartlar doğrultusunda işe
tıbbi açıdan uygun olduğunu yetkili kılavuzluk teşkilatına
kanıtlayabilmelidir.
4.2 Bir
kılavuzun ciddi bir yaralanma ya da hastalık geçirmesi durumunda göreve
dönmesinden önce tıbbi yeterliği yeniden değerlendirmeye alınmalıdır.
5
EĞİTİM VE BELGELENDİRME YA DA RUHSAT VERME STANDARTLARI
5.1
Eğitim ve belgelendirme ya da ruhsat verme standartları yetkili kılavuzluk
teşkilatının sorumluluğundadır. Standartlar en azından kılavuz kaptanların
görevlerini güvenli ve verimli biçimde yerine getirebilmelerine olanak
tanıyacak düzeyde olmalıdır.
5.2
Staj gören kılavuz kaptan adayına verilen ilk eğitimlerde bir kılavuz kaptan
yeterlik belgesi ya da ruhsatı alabilmek için yetkili kılavuzluk teşkilatı
tarafından öngörülen bilgi ve becerilerin kazandırılmasını sağlayacak
standartlar geliştirilmelidir. Deneyimli kılavuz kaptanların yakın gözetimi
altında verilecek uygulamalı eğitim de bu programa dahil edilmelidir. Fiili
olarak kılavuzluk işleminin gerçekleştirildiği gemilerde edinilen bu
uygulamalı deneyimin yanı sıra, hem bilgisayar ortamında hem de doğal
ortamdaki modellerin uygulandığı simülasyon, sınıfta verilen dersler ya da
diğer eğitim yöntemleri de uygulanabilir.
5.3
Her kılavuz kaptan, köprüüstü kaynak yönetimi konusunda, güvenli bir geçişin
sağlanmasında anahtar rolü olan bilgi alışverişi hususu üzerinde özellikle
durularak eğitilmelidir. Bu eğitim, kılavuzların özel durumları
değerlendirebilmeleri ve gemi kaptanı ve/veya seyir vardiyasından sorumlu
zabit ile bilgi alışverişi yapabilmeleri konusundaki gerekliği de
kapsamalıdır. Eğitimde hem rutin koşullarda hem de acil durumlarda kılavuz
kaptan ile köprüüstü personeli arasında etkin bir çalışma ilişkisinin
sürdürülmesi konusu üzerinde de durulmalıdır. Dar bir boğaz ya da geçitte
dümen ve pervane etkisinin kaybolması ile radarda, hayati önem taşıyan
sistemlerde ve otomasyonda aksaklık çıkması durumları acil durum
senaryolarına dahil edilmelidir.
5.4
Gemi kaptanı-kılavuz kaptan bilgi alışverişi konusundaki başlangıç eğitimi
ve devamındaki eğitimlere aşağıdakiler dahil olmalıdır:
.1 bilgi alışverişiyle ilgili yasal gereklikler;
.2 etkin iletişim ve etkileşimi olumsuz etkileyebilecek lisan farkından
kaynaklanan ya da kültürel, psikolojik ve fizyolojik engeller konusunda
bilinçlenme ve bu engelleri aşma teknikleri; ve
.3 özellik arz eden kılavuzluk bölgelerinde uygulanagelen en iyi kılavuzlama
yöntemleri.
5.5
Yetkili kılavuzluk teşkilatları, yeterlik belgesi ya da ruhsat sahibi
kılavuz kaptanların mesleki yeterliklerini sürdürebilmeleri ve bilgilerini
güncelleyebilmeleri amacıyla güncelleme ve bilgi tazeleme amaçlı eğitimler
düzenlemeleri yönünde teşvik edilmelidir. Bu eğitimler aşağıdakileri
kapsayabilecektir;
.1 gerekli olduğu hallerde İngilizce lisanında yeterliği artırıcı kurslar;
.2 yerel mercilerle ve bölgedeki diğer gemilerle haberleşme becerisini
geliştirmeyi amaçlayan toplantılar;
.3 yerel merciler ve diğer sorumlu yetkili kuruluşlarla, muhtemel acil durum
senaryolarının ve bunlara ilişkin eylem planlarının önceden görüşüleceği
toplantılar;
.4 kılavuz kaptanla gemi kaptanı arasındaki iletişim ve bilgi alışverişini
kolaylaştırmak ve köprüüstünde verimi artırmak amacıyla köprüüstü kaynak
yönetimi konusunda kılavuzlara yönelik bilgi tazeleyici ya da yenileyici
kurslar;
.5 radar eğitimlerini ve acil durumlarda gemi kullanma becerilerini
içerebilecek simülasyon alıştırmaları;
.6 doğal ortamdaki modellerin kullanıldığı gemi kullanma eğitim merkezlerinde
düzenlenecek kurslar;
.7 seyir yardımcıları başta olmak üzere yeni köprüüstü ekipmanlarıyla ilgili
seminerler;
.8 ilgili kılavuzluk bölgesini ilgilendiren yasa, kural ve düzenlemeler de
dahil olmak üzere kılavuzluk hizmetiyle ilgili konuların tartışılacağı
toplantılar;
.9 kişisel güvenlik eğitimi;
.10 denizde hayatta kalabilmek için kişisel teknikler; ve
.11 kalp masajı ve hayat öpücüğü (CPR) ile hipotermi (vücut ısısının düşmesi)
durumlarında ısının eski haline getirilmesini sağlayan müdahale de dahil
olmak üzere acil durumlarda gerekebilecek ilk yardım teknikleri.
6
YETERLİĞİN DEVAMI
6.1
Kılavuz kaptanların mesleki yeterliğinin devamını ve bilgilerinin
güncellenmesini sağlamak üzere yetkili kılavuzluk teşkilatı, beş yılı
geçmeyecek şekilde düzenli aralıklarla yetki sahası dahilinde hizmet veren
her bir kılavuz kaptanın:
.1
yeterlik belgesinin verildiği yerel bölgeye ilişkin en son seyir bilgilerine
haiz olup olmadığını;
.2
sağlık durumunun yukarıda paragraf 4’te belirtilen standartlara uyup
uymadığını; ve
.3
ilgili kılavuzluk bölgesini ve kılavuz kaptanların görevlerini ilgilendiren
güncel uluslararası, ulusal ve yerel yasa, yönetmelik ve diğer gereklik ve
hükümleri bilip bilmediğini
denetlemelidir.
6.2
6.1.1 ve 6.1.3 no.’lu alt paragraflarda belirtilen bilgilere haiz olup
olunmadığı kişisel hizmet siciliyle, sürekli mesleki gelişim kurslarının
bitirilmiş olmasına dayanılarak ya da bir sınav yoluyla kanıtlanabilir.
6.3
Bir kılavuz kaptanın herhangi bir nedenden ötürü görevinden uzak kalması
dolayısıyla kılavuzluk bölgesiyle ilgili güncel bilgilerinin eksik olması
durumunda yetkili kılavuzluk teşkilatı, kılavuz kaptanın görevine dönmesiyle
birlikte ilgili bölgeyle ilgili bilgilerini tazelediğini tespit etmelidir.
7
KILAVUZ BELGELENDİRME YA DA RUHSAT VERİLMESİNE YÖNELİK MÜFREDAT
7.1
Müfredatta bölge dendiğinde, başvuru sahibine yeterlik belgesi ya da
ruhsatın verileceği sular anlaşılmalıdır. Bir kılavuz kaptanlık yeterlik
belgesi ya da ruhsatı için başvurmuş olan her bir aday, aşağıdakilere
ilişkin gerekli bilgilere haiz olduğunu gösterebilmelidir:
.1 yerel kılavuzluk bölgelerinin sınırları;
.2 değişiklikleriyle
birlikte 1972 tarihli Uluslararası Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü ile
ayrıca bölgede geçerli olan diğer ulusal ve yerel seyir güvenliğini sağlama
ve kirliliği önleme amaçlı kurallar;
.3 bölgedeki şamandıralama sistemi;
.4 bölgedeki ışıkların özellikleri ve görüş açıları ile kullanılan sis
işaretleri, radar ve sektörlü şamandıra, radyo şamandırası ve diğer
elektronik yardım araçları;
.5 bölgedeki fener gemileri, şamandıralar, yapılar ya da diğer işaretlerin
adları, mevkileri ve özellikleri;
.6 bölgedeki burunlar, belirgin doğal uzantılar, sığlıklar ve geçiş yerlerinin
adları ve özellikleri;
.7 hava çekimi de dahil köprü ve benzeri geçiş engelleri;
.8 gelgit etkileri ve benzeri faktörler de dahil olmak üzere bölgenin
tamamındaki suların derinliği;
.9 bölgede hakim gelgit olayının büyüklüğü, yükselme hızı ve süresi ile gelgit
tablolarının ve eğer bölge için var ise gerçek zamanlı ve güncel veri
sistemlerinin kullanımı;
.10 bölgedeki uygun rota ve uzaklıklar;
.11 bölgedeki demiryerleri;
.12 kılavuzlama, demirleme, rıhtıma yanaşma ve rıhtımdan ayrılma, römorkörle ve
römorkörsüz manevra yapma ve acil durumlarda yapılacaklar;
.13 haberleşme ve seyir bilgilerinin mevcut olması;
.14 bölgedeki seyir destekleyici telsiz yayın uyarı sistemleri ve dahil
olabilecek benzeri sistemler;
.15 bölgedeki trafik ayrım şemaları, gemi trafik hizmetleri ve benzeri gemi
yönetim sistemleri;
.16 köprüüstü ekipmanları ve seyir yardımcıları;
.17 radar ve diğer elektronik araçların kullanımı; bu gibi seyir ve çatışmayı
önleme yardımcılarının sınırları ve yeterlikleri;
.18 kılavuzluk hizmeti verilmesi muhtemel gemi tiplerinin manevra özellikleri
ile belli pervane ve dümen sistemlerinin getirdiği kısıtlamalar;
.19 rüzgâr, akıntı, gelgit, geçit konfigürasyonu, su derinliği, dip, bank ve
squat (suya gömülme) dahil geminin performansını etkileyen faktörler;
.20 çeşitli römorkör tiplerinin kullanımı ve limitleri;
.21 kılavuz kaptanın kendini anlaşılır biçimde ifade etmesine olanak tanıyacak
düzeyde İngilizce lisan bilgisi;
.22 IMO’nun Standart Haberleşme Kalıpları;
.23 Gemi Kaptanı-Kılavuz Kaptan İlişkisi, Kılavuz Kaptan Bilgilendirme Kartı,
çalışma usulleri;
.24 kirliliği önleme;
.25 bölgeye ilişkin muhtemel acil durum senaryoları ve bunlara ilişkin eylem
planları;
.26 gemiye güvenli binme ve gemiden güvenli inme prosedürleri; ve
.27 gerekli görülen ilgili diğer her türlü bilgi.
EK II
AÇIK DENİZ KILAVUZ KAPTANLARINDAN AYRI OLARAK KILAVUZ
KAPTANLARA İLİŞKİN ÇALIŞMA USULLERİ HAKKINDA TAVSİYE KARARI
1
GENEL
Kılavuzluk hizmetlerinin etkinliği, diğer faktörlerin yanı
sıra kılavuz kaptan, gemi kaptanı ve köprüüstü personeli arasındaki
haberleşmenin ve bilgi alışverişinin etkin olmasına ve bu kişilerin her
birinin karşılıklı olarak birbirlerinin görev ve işlevini anlamalarına
bağlıdır. Kılavuz kaptan, gemi kaptanı ve köprüüstü personeli arasında
kılavuz kaptanın kullanabileceği gemideki sistem ve ekipmanları da dikkate
alan etkin koordinasyonun sağlanması, güvenli ve başarılı bir geçişin
gerçekleştirilmesine yardımcı olacaktır.
2 GEMİ KAPTANI, KÖPRÜÜSTÜ ZABİTLERİ VE KILAVUZ
KAPTANIN GÖREVLERİ
2.1 Kılavuz kaptanın belirli görev ve sorumlulukları
olmasına rağmen, bu kişinin gemideki varlığı, gemi kaptanının ya da seyir
vardiyasından sorumlu zabitin geminin güvenliğiyle ilgili görev ve
sorumluluklarını ortadan kaldırmaz. Kılavuz kaptanın gemiye binmesiyle
birlikte ve kılavuzlama işlemi başlamadan önce kılavuz kaptanın, gemi
kaptanının ve köprüüstü personelinin her birinin geminin güvenli geçişini
sağlama konusunda kendi rollerinin bilincinde olmaları önem taşır.
2.2 Gemi kaptanı, köprüüstü zabitleri ve kılavuz
kaptan, iyi iletişim kurmak ve birbirlerinin geminin kılavuzluk yapılan
sulardan güvenli geçişinin sağlanmasındaki rolünü anlamak yönündeki
sorumluluğu paylaşırlar.
2.3 Kılavuz kaptana destek olmak ve onun eylemlerinin
sürekli olarak takip edilmesini sağlamak gemi kaptanları ile köprüüstü
zabitlerinin görevleri arasındadır.
3
KILAVUZ KAPTANIN GEMİYE BİNİŞ NOKTASI
3.1 İlgili yetkili kılavuzluk teşkilatı
kılavuz kaptanların gemiye güvenli biniş ve iniş yapabilecekleri noktaları
önceden tespit etmeli ve bu noktaları resmi olarak duyurmalıdır.
3.2 Kılavuz kaptanın gemiye biniş noktası, gemiye
güvenli biniş koşullarını temin edecek şekilde kılavuzlama işlemine
başlanacak noktadan yeterli uzaklıkta olmalıdır.
3.3 Kılavuz kaptanın gemiye biniş noktası ayrıca, gemi
kaptanı-kılavuz kaptan bilgi alışverişi gerekliklerini (bkz. aşağıda 1
5.1 ve 5.6 arası paragraflar) yerine getirmek üzere yeterli zaman ve
fiziksel alan olacak bir konumda olmalıdır.
4
KILAVUZ KAPTAN TALEP ETME USULLERİ
4.1 İlgili yetkili kılavuzluk teşkilatı, bir limana
giriş yapan ya da limandan çıkan bir gemi için ya da bir geminin rıhtımdaki
yerinin değiştirilmesi için gerekli kılavuz kaptanın talep edilmesine
ilişkin usulleri tespit etmeli, bunları resmi olarak yayımlamalı ve bu
usullerin devamını sağlamalıdır.
4.2
İnsan kaynaklarının ve teknik araçların yeterince önceden planlanması
gerektiğinden, etkin bir kılavuzluk hizmetinin gerçekleştirilebilmesi için
geminin, Tahmini Varış Zamanı (ETA) ve Tahmini Kalkış Zamanı (ETD) konusunda
mümkün olduğunca erken bir aşamada bilgi vermesi ve mümkün olduğu hallerde
bu bilgiyi sık sık güncellemesi gerekir.
4.3
VHF kanalı ya da diğer haberleşme yolları en kısa zamanda hazır ve
kullanılabilir hale getirilerek, gemi kaptanının ETA bilgisini konfirme
edebilmesi ve Kılavuz Kaptan İstasyonunun da kılavuz kaptanın gemiye
binişiyle ilgili bilgileri iletebilmesi sağlanmalıdır.
4.4
Gemiden Kılavuz Kaptan İstasyonuna iletilen ilk ETA mesajı, aşağıdaki
noktalar da dahil olmak üzere yerel yasal düzenlemelerde öngörülen bütün
bilgileri içermelidir:
.l geminin adı, çağrı işareti, acentesi;
.2 geminin özellikleri: uzunluk, genişlik, su çekimi, (ilgili hallerde) hava
çekimi, hız, başiter(ler);
.3 geminin, kılavuz kaptanın gemiye bineceği noktaya varması beklenen gün ve
saat;
.4 varış limanı, rıhtımı [(gerekli hallerde) hangi taraftan yanaşacağı]; ve
.5 ilgili diğer gereklik ve bilgiler.
5
GEMİ KAPTANI – KILAVUZ KAPTAN BİLGİ ALIŞVERİŞİ
5.1
Gemi kaptanı ile kılavuz kaptan; seyir prosedürleri, yerel koşul ve kurallar
ile geminin özellikleri konusunda bilgi alışverişinde bulunmalıdır. Bu bilgi
alışverişi, genelde kılavuzlama işlemi boyunca sürecek devamlı bir süreç
olmalıdır.
5.2
Her bir kılavuzluk işlemi, kılavuz kaptan ile gemi kaptanı arasındaki bilgi
alışverişi ile başlamalıdır. Bu aşamada paylaşılacak bilginin miktarı ve
içeriği, ilgili kılavuzlama işleminin kendine özgü özellikleri ve
gereklikleri doğrultusunda belirlenmelidir. Operasyonun devamında
bu bilgilere yenileri eklenebilir.
5.3
Her bir yetkili kılavuzluk teşkilatı, kılavuzluk bölgesindeki yasal
gereklikleri ve en iyi uygulamaları da göz önüne alarak standart bir bilgi
alışveriş uygulaması geliştirmelidir. Kılavuz kaptanlar bilgi alışverişinde
önemli kalemlerin atlanmasını önlemek için bilgi kartı, bilgi formu, kontrol
listesi vb. hatırlatıcı materyalden yararlanmalıdır.
Gerçekleşecek olan geçiş için yerel kılavuz kaptanlar tarafından bir bilgi
kartı ya da standart form kullanılması durumunda, sözkonusu form kolay
anlaşılacak biçimde düzenlenmelidir. Böyle bir kart ya da form, şifahi
olarak gerçekleştirilecek bilgi alışverişinin yerine geçmemeli, onu
destekler nitelikte olmalıdır.
5.4
Bu bilgi alışverişi en az aşağıdaki noktaları kapsayacak şekilde
gerçekleştirilmelidir:
.1 standart Kılavuz Kaptan Bilgilendirme Kartının doldurularak teslim edilmesi.
Ayrıca değişik hızlardaki dönüş ivmeleri, devir daireleri, duruş mesafeleri
ile varsa diğer ilgili veriler de temin edilmedir;
.2 olağanüstü durum eylem planları da dahil olmak üzere gerçekleşecek olan
geçişle ilgili plan ve prosedürler;
.3 geçiş sırasında gerçekleşmesi beklenen hava koşulları, suyun derinliği,
gelgit akıntıları ve deniz trafiği gibi özel durumların görüşülmesi;
.4 geminin çalışmasını, kullanımını ya da gemiye güvenli biçimde manevra
yaptırılmasını engelleyebilecek gemi kullanımıyla ilgili her tür özel
durumun, ana makineyle ilgili zorlukların, seyir donanımıyla ilgili sorunlar
ve mürettebattan kaynaklanan kısıtlamaların görüşülmesi;
.5 rıhtıma yanaşılmasıyla ilgili düzenlemelere
ilişkin bilgiler; römorkör kullanımı, bunların sayısı ve özellikleri;
bağlama motorları ve kullanılacak diğer harici kaynaklar;
.6 geminin bağlanması konusundaki düzenlemeler; ve
.7 köprüüstünde ve harici kaynaklarla haberleşmede
kullanılacak lisanın konfirme edilmesi.
5.5 Herhangi bir geçiş planının, esas
olarak ileriye dönük eylemlere ilişkin bir tercihin ifadesi olduğu tam
olarak anlaşılmalı, dolayısıyla hem kılavuz kaptan hem de gemi kaptanı,
koşulların gerektirmesi durumunda bu planın dışına çıkılması ihtimaline
karşı hazırlıklı olmalıdır.
5.6
Kılavuz kaptanlar ve yetkili kılavuzluk teşkilatları, gemi kaptanlarının
IMO’nun ilgili kural ve belgeleri
uyarınca üstlendikleri sefer planlama sorumluluklarının bilincinde
olmalıdır.
6
İLETİŞİM LİSANI
6.1 Kılavuz kaptanlar, IMO Standart Haberleşme
Kalıplarını bilmeli ve bunları gerektiğinde hem telsizle haberleşmede hem de
köprüüstündeki sözlü iletişim sırasında kullanmalıdırlar. Bu sayede, gemi
kaptanı ve seyir vardiyasından sorumlu zabitin verilen mesajları ve ne
yapılmaya çalışıldığını daha iyi anlamaları mümkün olacaktır.
6.2 Kılavuz kaptan ile köprüüstü vardiya personelinin
gemideki iletişiminde, İngilizce lisanı ya da operasyonun içinde yer alan
herkesin anlayabileceği İngilizce dışındaki bir ortak lisan kullanılmalıdır.
6.3 Bir kılavuz kaptanın gemi trafik hizmetleri,
römorkörler ya da palamarcılar vb. geminin dışındaki harici taraflarla
haberleşme esnasında bu haberleşmeyi İngilizce lisanında ya da köprüüstünde
anlaşılabilecek bir başka lisanda gerçekleştirememesi durumunda kılavuz
kaptan, köprüüstü personelinin sözkonusu üçüncü tarafların bu haberleşmenin
ardından yapacağı işlemleri takip edebilmesini sağlamak amacıyla
söylenenleri (mümkün olduğu ölçüde) köprüüstündeki personele açıklamalıdır.
7 OLAY VE KAZALARIN RAPOR EDİLMESİ
Kılavuz kaptan, kılavuzluk görevini yerine getirirken,
gözlemlediği ve seyir güvenliğini ya da kirliliğin önlenmesini olumsuz yönde
etkileyebilecek her şeyi konuyla ilgili yetkililere bildirmeli ya da
bildirilmesini sağlamalıdır. Kılavuz kaptan özellikle de kılavuzlama
işlemine konu olan geminin geçirdiği bir kazayı ve seyir feneri, yapı ve
işaretleri ile ilgili her tür düzensizliği koşullar elverdiği ölçüde
yetkililere bildirmelidir.
8 KILAVUZLUK HİZMETİ VERMEYİ REDDETME
Kılavuzlama işlemine konu olacak geminin seyir güvenliği ya
da çevre açısından tehlike oluşturması durumunda kılavuz kaptan, kılavuzluk
hizmeti vermeyi reddetme hakkına sahip olmalıdır. Böyle bir durumda
sözkonusu olay, hizmet vermeyi reddetme gerekçesi ile birlikte, gerekli
işlemin yapılması için hemen ilgili yetkiliye bildirilmelidir.
9
GÖREVE UYGUNLUK
Kılavuz kaptanlar, geçiş işlemi bitene kadar kılavuzluk
görevlerini kesintisiz bir dikkatle yerine getirebilecek şekilde yeterince
dinlenmiş ve zihnen uyanık durumda olmalıdırlar.
"Yetkili kılavuzluk teşkilatı" Ek I’dekiyle aynı anlamda
kullanılmıştır.
Bkz.
SOLAS tüzüğü V/34 ve Karar no. A.893(21) Sefer Planlaması
Genel İlkeleri ve STCW Kuralı, Bölüm A-VIII/2, Kısım 2
|